Yes Piedy, I am very happy over here……
Duke vind het helemaal niet erg een trui aan. Hij is in bad geweest, en het was wel wat koud met die natte vacht!
Lekker warm vestje aan! Vandaag ook weer, hij lijkt het niet erg te vinden.
Yes Piedy, I am very happy over here……
Duke vind het helemaal niet erg een trui aan. Hij is in bad geweest, en het was wel wat koud met die natte vacht!
Lekker warm vestje aan! Vandaag ook weer, hij lijkt het niet erg te vinden.
Echt warm is het nog niet, maar we hebben toch wat zon gehad, en van genoten!
UPDATE:
9-feb-11
Hello
I got bad news, after more than a month at the vet, duke`s son has died early in the morning, i am so hungry and sad becouse the vet still doesnt know what is wrong with, i hope the auptosia tell us something else.
Regards
piedy
www.losmejoresamigos.es
CAJAMAR:
CUENTA:3058 0411 06 2720007356
IBAN: ES15 3058 0411 06 2720007356
SWIFT CODE: CCRIES2A
—-
Hihihi, wat we nu toch te horen krijgen over het lieve Dukeje.
Meneer sprong altijd over de hekken heen in het asiel, Piedy was altijd bang dat hij in de problemen zou raken… Maar hij was slim en is nooit buiten het asiel gesprongen.
Maaaaaaar hij is wel bij een stuk met een leuke dame Blanca die een beetje loops was gesprongen. Duke was toen nog niet gecastreerd!
Hij heeft een zoon!! Baron.
Duke heeft haar waarschijnlijk gepakt omdat ze wat kleiner is en moeilijker weg kan komen 
.
Zoon (blond) en moeder (wit)
Mamma baas schreef:
Hallo Allemaal
Bij mij in de buurt is een vreselijk zieke geest aan het werk geweest.
Deze zieke geest heeft een ijzeren pin gevonden die uit de grond stak, zo’n 50 cm.
Deze zieke geest heeft onze “liefst van de wereld” kat te pakken gekregen en op deze pin gespiest.
Deze zieke geest heeft onze Phantom vermoord.
Dit is pure dierenmishandeling!!
Wij hebben hier geen woorden voor, de kinderen zijn ontroostbaar.
Gelukkig krijgen we steun van mensen uit de buurt, die hebben de pin verwijderd.
Gelukkig was de politie er snel bij, ze gaan de zaak proberen uit te zoeken.
Maar wat deze zieke geest de kinderen heeft aangedaan met deze daad……………..
Rust zacht mooie Phantom
15-05-1994 – 08-09-2003
Een verhaal uit de ogen van mijn vrouwtje Petrie.
Op 13 juni 2007 kwam ik ineens niet meer thuis…..
Toen ik niet kwam toen ze me riep wist ze dat het niet goed was, na 24 uur was ik er nog niet…… Dit was zeker niet normaal voor mijn doen, maar van mamma baas moest ze wachten met actie ondernemen. Overdag liep ze buiten te zoeken, ‘s nachts weer met een zaklamp. De dag erna belde ze de dierenambulance die gelukkig niks hadden vernomen van mij, want vaak als die iets van je vernemen ben je niet meer in leven.
Ze schreef een briefje voor de buren, of ze in de schuren wouden kijken, kelders, alles even wouden controleren. Dit is ze in de hele wijk gaan rond brengen. Ze schreef een grote advertentie voor op het raam.
Maar niks hielp…. Toen ging ze de grote advertenties in mapjes ophangen in de buurt. Ze poste alles op het internet onder met mijn naam en dat ik zoek was……… Niks hielp.
Er kwamen kinderen aan de deur die zeiden dat ze mij daar en daar wel eens naar binnen hadden zien gaan. Er werd gebeld door mensen die mij zeker zagen lopen, dat bleek mijn toenmalige huisgenoot Niña te zijn.
Ik was spoorloos, ze wist echt niet meer wat ze moest doen, maar ze bleef doorgaan, ze mailde allerlei stichtingen in de omgeving, alles en iedereen moest mijn naam kennen.
Toen kwam er een telefoontje van een mevrouw die in de zwerfkatten in de buurt eten gaf en opeens een andere zag (die van haar hebben allemaal knipjes in de oren). Toen ze op internet googlede kwam mijn naam naar boven.
In het hulst van de morgen stonden vrouwtje en mamma baas te kijken bij de zwerfkatten, maar ik was er niet………….
Twee weken waren er inmiddels voorbij tot vrouwtje wakker werd gemaakt door een dolle mamma baas, ik was er weer! Ze had me boven op zolder gehoord, zo hard mauwde ik bij de deur.
Vrouwtje rende samen met mamma baas naar beneden en daar zat ik dan. Ik was helemaal zwart van het zand en ik was mager. Ik kreeg meteen eten, en terwijl ik at heb ik alles verteld, maar ze begrepen me niet. Ik heb een uur lang alles gemauwd, heb ontzettend veel geknuffeld. Ik wou nooit meer weg! Dit is mijn thuis zei ik, jij bent mijn vrouwtje wij horen bij elkaar.
Ik wist dat vrouwtje het ontzettend moeilijk had gehad die 2 weken, en zij wist dat ik het net zo moeilijk had gehad en dat ik alles er aan had gedaan weer thuis te komen.
Deze twee weken hebben mij voorgoed veranderd, van kater die naar buiten moest naar een kater die liever thuis was.
—–
Dag allemaal
Vanmorgen om half 5 vond ik het welletjes. Ik was twee weken op stap geweest en was moe, hongerig en vies. Toen ben ik maar weer naar huis gegaan en heb heel erg hard staan miauwen in de tuin. Gelukkig werd het vrouwtje wakker, en kwam ze van de zolder naar beneden om voor mij de deur open te doen. Ik kreeg een knuffel, best lekker, dat had ik wel gemist, en toen gaf ze me brokjes. Even later rende ze naar boven om het kleine vrouwtje (mijn vriendinnetje) wakker te maken. Ik werd door haar geknuffeld en geaaid, dat was fijn. Toen kreeg ik ook nog natte brokjes, en ik heb bijna alles opgegeten, tjonge, wat had ik een honger. Ondertussen was ik aan het vertellen wat ik allemaal meegemaakt had, ik miauwde er op los. Maar ik geloof niet dat de vrouwtjes er veel van begrepen, ik hoorde ze zeggen dat ze er wel nooit achter zouden komen waar ik die twee weken was geweest, en dat had ik ze nou net staan vertellen. Gekke wezens, die mensen.
Ik mocht weer lekker bij het kleine vrouwtje op bed liggen, en toen het grote vrouwtje na nog twee uurtjes slapen, weer beneden kwam, had ze mijn vriendje Toby (hond) bij zich. Dat was leuk, die ging snuffelen aan mij of ik het wel echt was, en ik heb hem een heleboel kopjes gegeven.
Daarna ging ik weer mee naar de keuken, en liep ik weer lekker te spinnen en te miauwen. Gelukkig snapte vrouwtje mijn smeekbede, en ging ze een lekker stukje vis voor me klaarmaken.
En nu ga ik een tukje doen……ik ben er wel aan toe.
Groetjes
Scott
—–
De dag dat ik thuis kwam:
—–
Ik stond zelfs in de nieuwsbrief van RedCat!
Poezenpraat:
Petrie schreef ons enige tijd geleden dat Scott, haar kater was weggelopen. We hebben zijn ad-vertentie op de website gezet, en een week gele-den ontvingen we onderstaande email:
Onze lieve Scott is terug!
Vanmorgen om half 5 vond ik het welletjes. Ik was twee weken op stap geweest en was moe, hongerig en vies. Toen ben ik maar weer naar huis gegaan en heb heel erg hard staan miauwen in de tuin. Gelukkig werd het grote vrouwtje wakker, en kwam ze van de zolder naar beneden om voor mij de deur open te doen. Ik kreeg een knuffel, best lekker, dat had ik wel gemist, en toen gaf ze me brokjes. Even later rende ze naar boven om het kleine vrouwtje (mijn vriendinnetje, en mijn baas-je) wakker te maken. Ik werd door haar geknuf-feld en geaaid, dat was fijn. Toen kreeg ik ook nog natte brokjes, en ik heb bijna alles opgegeten, tjonge, wat had ik een honger. Ondertussen was ik aan het vertellen wat ik allemaal meegemaakt had, ik miauwde er op los. Maar ik geloof niet dat de vrouwtjes er veel van begrepen, ik hoorde ze zeg-gen dat ze er wel nooit achter zouden komen waar ik die twee weken was geweest, en dat had ik ze nou net staan vertellen. Gekke wezens, die men-sen.
Ik mocht weer lekker bij het kleine vrouwtje op bed liggen, en toen het grote vrouwtje na nog twee uurtjes slapen, weer beneden kwam, had ze mijn vriendje Toby (de hond) bij zich. Dat was leuk, die ging snuffelen aan mij of ik het wel echt was, en ik heb hem een heleboel kopjes gegeven.
Daarna ging ik weer mee naar de keuken, en liep ik weer lekker te spinnen en te miauwen. Geluk-kig snapte vrouwtje mijn smeekbede, en ging ze een lekker stukje vis voor me klaarmaken.
En nu ga ik een tukje doen…… Ik ben er wel aan toe.
Kopjes van Scott
—–
Copyright © 2011 Phantomlover.nl - All rights reserved